Door de bladeren en grillige stengels zijn ze nauwelijks zichtbaar. Daar hangen ze, prachtig groen, glanzend van de regen. De zon komt door en doet haar best om ze nog mooier te kleuren. Het zijn er veel dit jaar. Zullen ze al rijp zijn? Voorzichtig probeer ik ze te plukken zonder iets te beschadigen. Ik wrijf ze zachtjes tussen mijn vingers waardoor ze nog meer gaan glanzen en houd ze even bij mijn oren alsof het sieraden zijn, dan stop ik er een in mijn mond. Meteen vertrekt mijn gezicht, ze zijn zuur en wrang. Heel anders dan hun uiterlijk doen vermoeden. Ik draai om en laat ze voor wat ze zijn, sieraden die mijn pergola aan het oog onttrekken!
« Lukraak inzicht
Uit de memoires van Ming Ping »
« Lukraak inzicht Uit de memoires van Ming Ping »
Communicatie
Schone schijn
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van NellievanEijk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
-
Op 31 augustus 2015 om 14:15 zei Dana:
Super, alleen dat bij je oren houden, dat snap ik niet helemaal
-
Op 31 augustus 2015 om 15:52 zei NellievanEijk:
@ Dana, het gaat over een klein trosje druiven die je als oorbellen zou kunnen dragen.
-
Op 31 augustus 2015 om 16:10 zei Irma Moekestorm:
Tja, soms moet je even door de zure kers heen bijten. Mooi stukje!
-
Op 31 augustus 2015 om 18:22 zei Dana:
Zoiets als een sieraad aan het oor is een lust voor het oog, dus 😀
Reageren
« Lukraak inzicht Uit de memoires van Ming Ping »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Beste NellievanEijk, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie