‘Hee, oude man!’
Smak, smak. Kussen in de lucht.
‘Ja, straks is het besmettelijk.’
Gelach.
‘Lang niet gezien. Drankje? Hapje? Je drinkt toch nog wel?’
‘Tuurlijk! Minder dan vroeger, dat wel. Vijftig alweer! Over de helft gabber.’
Opnieuw gelach.
‘Loop door. Straks lekker de voetjes van de vloer.’
‘Wacht. Cadeautje natuurlijk. Hier. Heeft Rita uitgezocht. Aan mij moet je dat niet overlaten.’
‘Leuk. Had ze niet hoeven te doen. Kon ze niet komen?’
‘Nee. Belpanel. Goed doel. Had ik toch gemaild?’
‘Moet ik hebben gemist. Goede doelen, altijd goed. Welk doel?’
‘Kindersterfte in derdewereldlanden.’
Even stil. Korte flits. Beeld van documentaires.
1,5 jaar en al over de helft.
‘Kijk daar heb je Ben. Ben man, goed dat je gekomen bent.’


Beste Hadeke,
altijd listig, een tekst gedomineerd door directe rede. Tis de interpunctie die hettum doet, of niet.
Zelf speel ik dan vaak met de drie puntjes van Céline (…) Bijvoorbeeld:
Wacht… Cadeautje natuurlijk… Hier!… Heeft Rita uitgezocht.
Probleem is dat 120woorden die puntjes ook rekent als woord.
Zo gaat dat inderdaad vaak en misschien ergens maar goed ook. Hij stond er in ieder geval even bij stil en zal dat misschien na het feestje nog wel even doen en wat gaan storten.
@Hadeke, flitsend geschreven!
@Rob, het beletselteken kost je op deze site geen woord.
Ineke,
dat ligt er aan: …+ spatie … dan niet.
Volgens mij op deze manier: …hier!…hier wil ik zijn (dus zonder spatie) wel.
Ik zal het nog eens proberen.
Rob.