Nee, ik weiger het. Ik doe het niet. Ik kijk niet naar je. Al branden je ogen in mijn nek! Ga weg. Pijnig me niet langer. Ga toch! Ik haat je. Je begeerde me. En kreeg het voor elkaar. Je hoefde amper te kijken en duizenden vlinders in mijn onderbuik buitelden als dwazen over elkaar heen. Als was in je handen. Ik haat je. Tot diep in mijn ziel. Als ik niet zoveel van je zou houden, nare narcist die je bent, ik zou je van harte verraden. Je vrouw vertellen wat je uitvreet buiten je ‘mooie huwelijk’. Ga! Laat me nou toch eens eindelijk met rust. Ga! Ik haat je. En ik zal eeuwig van je houden. Altijd. Ga!
« Basisverzekering
Honger(6) »
« Basisverzekering Honger(6) »
Communicatie, Liefde, Mensen
Ga!
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Basisverzekering Honger(6) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wat een vuur. En wat een pijn!
Heel intensief en goed de ambivalente gevoelens neergezet. Voelbaar. <3
Wie bedriegt wie, wanneer er drie in het spel zijn? Wie bedriegt zichzelf en wie komt bedrogen uit? In soaps is het schering en inslag, maar in de realiteit laat het spelletje met hoop en verlangen vaak lang een bittere nasmaak na.
Zoals hier.
Mooi beschreven!
Hartje!
Chris
Dank Chris, Nel en Sanne. De feestdagen zijn het zwaarst 😉
ga, kom! De vreugde en de pijn van de onmogelijke liefde! Goed geschreven Fenne
Herkenbaar. Goed geschreven.