‘Met hun verjaardag krijgen ze een trommel,’ zei ik tegen mijn schoondochter die ons een tweeling als kleinkinderen had gegeven.
‘O, nee! Alsjeblieft zeg, doe dat niet,’ reageerde ze.
Ik zei dit toen ze net geboren waren, één en twee jaar werden.
Met afgrijzen bekijk ik alle speeltjes, autootjes, boekjes waarin een batterij zit verstopt. Het ene pingeltje is nog niet uitgeklonken, of het andere dient zich alweer aan. Gék word ik ervan. Laat ik hopen dat ik niet de enige oma ben die het helemaal niets vind. Bij hun derde verjaardag krijgen ze een trommel.
Thuis hebben we een trommel en hamertje tik. Ik laat ze timmeren en trommelen dat het is een lieve lust en geen last is.
« Afzien
De Serenade »
« Afzien De Serenade »
Communicatie, Cultuur, Familie, Mensen
Tweeling
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Afzien De Serenade »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk, bij oma mag immers alles 😉
Leer ze in ieder gval ritmisch trommelen en hameren. En laat de ouders ze gewoon een kwartier aan een stuk de volle vrijheid geven en daarna de trommels opbergen.
Met vriendelijke groet,
Chris
leuke oma, in laatste zin is woordje is, te veel