Verdorie, ik mis Francis. Sterker nog, er zijn dagen bij dat ik amper uit bed kan komen zonder haar en de verse koffie die ze altijd voor me maakte. Natuurlijk, ik weet wel dat het niet langer ging. De koek was op, zomaar opeens. Van het een op het andere moment liep ze niet meer warm voor mij, welke knoppen ik ook bij haar beroerde. En eigenlijk moet ik ook niet zeuren. We hebben mooie jaren gekend samen en ik heb haar nota bene zelf weggebracht, naar die onbekende man. Dag in dag uit zit ik nu naast de telefoon te wachten, alweer ruim een week, tot de monteur belt dat de thermostaat van mijn oude rode espressomachine gerepareerd is.
« IJsje
Op het ritme van het slijpen »
« IJsje Op het ritme van het slijpen »
Communicatie
Zonder haar
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Frank of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« IJsje Op het ritme van het slijpen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
mooie clou, ik zou regel wit laten voor de laatste zin.
Mooi verhaal waarin de lezer heel knap op het verkeerde been wordt gezet.
De clou sluit er naadloos op aan.
Dank beiden 🙂
@José de witregel (en zelfs een Google-link onder het woord espressomachine) heb ik overwogen, maar ik vond de clou dan te zichtbaar bij de eerste oogopslag (dat heb je natuurlijk met kleine stukjes tekst die in een keer in het beeld passen).
Voor zulke stukjes loop ik warm.
Dank!
Inmiddels is ze overigens in goede gezondheid bij me terug 🙂
@Frank wat een liefdevolle bevredigende relatie heb jij met je koffiemachine, daar komt geen vrouw tussen
haha, goeie Frank! <3