Samen met enkele wettelijke vertegenwoordigers sta ik aan de smeltrand. Een belangrijke dag.
Ieder half jaar wandelde ik de gletsjer op. Mijn meetinstrumenten bevestigden de resultaten van eerder onderzoek. Vijfhonderd meter verplaatsing per jaar. Het is precies vijfentwintig jaar en een dag geleden dat ik mijn meting begon. Het kostte me drie uur om door de bovenste sneeuwlaag te graven, dat was het zwaarste deel.
‘Hier is een sterk signaal. Start met graven.’
De sfeer is gespannen.
Er worden foto’s gemaakt.
Ik zie het peilinstrument, in goede staat. Net als het been waar het omheen gegespt is. Net als de rest van die klootzak.
‘U weet dat de verjaringstermijn op moord sinds eergisteren is afgeschaft?’ vraagt de man naast me.
« In Artis
Kaal »
« In Artis Kaal »
Maatschappij, Mensen
Verstijfd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« In Artis Kaal »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
intrigereend, nog een paar schrijffoutjes, bij bevestigden en vijfentwintig
@jose dank voor je reactie en het nauwkeurig lezen. Ik heb het aangepast.
@Hadeke Goed verhaal!
‘Ik zie het peilinstrument, in goede staat’ kan gelezen worden als: ik ben in goede staat en zie het peilinstrument. Hier ontbreekt vast een lidwoord. Anders zou men kunnen denken dat het been het instrument ook ziet. Verrassende clou.