Een dikke zeven jaar geleden verhuisde ik terug naar mijn pas gerenoveerde woning. Jij zette jouw tandenborstel in de beker naast die van mij in de nieuwe badkamer. Sindsdien hebben daar altijd twee tandenborstels gestaan, de jouwe en de mijne. Vanmorgen pakte ik de jouwe op. Jij zult nooit je tanden meer poetsen; jij hebt geen borstel meer nodig. Ik opende de deksel van het prullenbakje en liet de tandenborstel erin vallen. Een plotselinge, scherpe pijn, als een mes dat diep in mijn vlees sneed. Het verraste me, maar het duurde slechts even. Ik haalde hem niet weer tevoorschijn. Het aanzicht van jouw tandenborstel die nooit meer zou worden gebruikt, zou evenzeer pijn doen, misschien minder scherp, maar zeker langduriger.


Ik voel het.
Pfoe mooi Marlies. Er zullen veel van die onverwachte momenten zijn. <3
~Voelbaar~ Een heel mooi stukje.
@Marlies, mooi geschreven. Dat zoiets, schijnbaar klein, zoveel impact kan hebben.