Ik zocht je, overal. Je moest jong zijn, zodat ik je naar mijn hand kon zetten. Ook speels, lief, trouw en aanhankelijk stonden op mijn verlanglijstje en ik wou je snel, heel snel.
Toen zag ik het. Er had iemand voor jou een zoekertje geplaatst. Je woonde wel veraf maar dat was geen probleem. Alleen … je was niet blond. Toch greep ik de telefoon en maakte een afspraak voor de volgende dag bij jou thuis.
Zenuwachtig belde ik aan. Je kwam naar buiten. Je had prachtig donker haar en met je grote, reebruine ogen keek je me aan. Ik was helmaal verloren.
Waarom ik mij zo lang verzet had tegen een zwarte hond, is mij nu nog steeds een raadsel …
« Zonnig dagje
Aan tafel »
« Zonnig dagje Aan tafel »
Communicatie
Een nieuwe huisgenoot
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Zonnig dagje Aan tafel »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
🙂 Die had ik niet aan zien komen
Ik zou me eerder verzetten tegen een blonde hond. Vooroordeel?
Lol, Desiree. Dan ben ik in mijn opzet geslaagd.
Eigenlijk Benny, was het mijn man vroeger die geen zwarte hond wou, maar ik vond het leuker om in de ik-vorm te schrijven 🙂
Een knuffel voor die zwarte.
Dank je wel, Levja 🙂
Wat lief! Een poot voor de zwarte (labrador?)
Dank je, Irma en het is een briard 🙂
@Els grappig
Dank je Marianna 🙂