Hij stond me bij binnenkomst al op te wachten. “Ga zitten,” zei hij en gaf een tikje op de rug van de stoel. Ik aarzelde. “Zoals ik het nu voel, lijkt het mij toe alsof er gewoon niks gebeurd is enzo.”
Hij bleef allervriendelijkst glimlachen. “Zal ik je de foto’s nog een keer laten zien van wat er gewoon gebeurd is enzo?”
“Nee, dat hoeft niet.”
“Ga eerst eens zitten.”
Dat deed ik, hoewel niet bepaald op mijn gemak. Bijna meteen kreeg ik de foto’s voor mijn neus met nog een paar opmerkingen. Het was me duidelijk. Ik wist waar ik aan toe was. Voordat ik het goed en wel besefte, was ik verdoofd en begon hij aan de zenuwbehandeling.
« Tranendal
Alleen »
« Tranendal Alleen »
Communicatie
Zenuwslopend
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van hendrike of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Tranendal Alleen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Brrr….
Ja Levja, er zijn leukere dingen.
Levja, eigenlijk was het stukje met een andere insteek geschreven dan de nadruk op de zenuwbehandeling te leggen. Grappig dat je het zo opvat.
@Hendrike Afgelopen woensdag bij de tandarts geweest en komende woensdag wordt mijn (laatste) verstandskies getrokken. Dussssss
Oei! Er wordt dus flink aan je gesleuteld. Ik kwam ook op het idee van dit stukje door recent tandartsbezoek, maar misschien moet ik hier ook wel aan gaan sleutelen.
@hendrike; grappig, want ik had geen idee waar het naartoe ging.
Desiree, ook dank voor je reactie op dit stukje. Dat was inderdaad de bedoeling.