Als een magneet werd hij naar het schilderij toe getrokken. De wereld om hem heen vervaagde. Hij móest dit kopen. De vraagprijs lag ver boven zijn budget. Onderhandelen had geen zin. Dat kon hij eenvoudigweg niet. Hij besloot nog maar een rondje te lopen over de kunstmarkt. En nog één. En nog één. Aan het eind van de ochtend was de prijs gehalveerd. Hij besloot nog even te wachten en nog één keer een rondje te lopen. Toen hij terug kwam bij het schilderij, was het verdwenen. Verkocht. Hij zag nog net dat het door een ouder echtpaar in de auto werd geladen. Hij voelde zich verscheurd en verlaten. Het was alsof hij zelf verkocht was. Samen met zijn zelfportret.
« Schildercursus
Vergeet mij niet »
« Schildercursus Vergeet mij niet »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Mensen
Verkocht
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Schildercursus Vergeet mij niet »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Bijzonder
tja, net te lang gewacht!
Idd net te lang gewacht…ons bent zunig 😉