Schitterend! Volmaakte welvingen en precies de juiste lichtinval. Met trillende vingers tast ik naar papier en houtskool.
Net als ik haar silhouet en de eerste details ruwweg geschetst heb, werpt zij haar gouden lokken naar achteren en neemt mij met gifgroene ogen schattend op.
‘Waarom staar je naar mijn borsten?’ sneert ze. ‘Tweebenige kerels zijn nog hitsiger dan meermannen, beweert mijn moeder. Blijkbaar heeft ze groot gelijk.’
Ze keert mij de rug toe en plonst terug in zee, zo hard met haar geschubde staart petsend dat zout water over mijn blad spettert en het weinige bederft dat ik getekend heb; een stuk schouder, de lijnen van haar sleutelbeen en haar kin. Aan die meerminborsten was ik helemaal niet toegekomen …
« Ambulance
Weefsels van onze maatschapij »
« Ambulance Weefsels van onze maatschapij »
Communicatie, Fictie, Mensen, Natuur
Min
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Ambulance Weefsels van onze maatschapij »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik werk gewoon een hele rits aan sprookjeswezens af. Omdat we in Nieuw-Zeeland toevallig net aan zee zitten, is zo’n min een logische keuze, denk ik zo. 😉
Mooi verhaal, Hay.
@Hay, prachtig!
Dank jullie. 😉
Sorry dat ik nu slechts aporadisch op stukjes van anderen reageer. De wifi is in Nieuw-Zeeland meestal aan een maximum aantal MB’s gebonden en daar zit ik altijd zo aan!
@Hay, hoe lang ben je nog weg? Heb je het naar je zin? Ik ben benieuwd naar je volgende verhaal.
De 28e ben ik terug. 😉
Nu zitten we in Rotorua. Vanwege de zwavel in het meer stinkt de hele plaats gruwelijk naar rotte eieren. ;-(
Misschien stof voor een lekker stinkverhaal. 😉
@Hay Wat een leuk stuk!
Opmerking:
-Ze keert mij de rug toe en plonst terug in zee, zo hard met haar geschubde staart petsend dat zout water over mijn blad spettert en het weinige bederft dat ik getekend heb; een stuk schouder, de lijnen van haar sleutelbeen en haar kin.
Dat is wel een erg lange zin. Als lezer denk ik dan dat de puntkomma dient om twee zinnen die bij elkaar horen niet gescheiden te laten worden door een punt. Maar dat is niet het geval. Na de puntkomma volgt een opsomming en niet een zin welke ook een zelfstandige zin zou kunnen zijn. Daarom zou een dubbele punt daar beter op zijn plaats zijn.
@Hay, nou, hoop dat je reis leuk was en we je nog vaker kunnen lezen.
@Ineke
Je hebt gelijk, zeker wat betreft die lange zin. Ik denk dat ik die zo ga splitsen dat er ook geen dubbele punt meer aan te pas hoeft te komen.
@Desiree
Ondanks die stank was de reis geweldig. En ik heb mijn laatste stukje nog lang niet geschreven. 😉
@Hay Je bent nu natuurlijk weer thuis. Vol indrukken en vast ook verhalen. Was het allemaal naar je zin?
Helemaal. Directe verhaalideeën zijn er nog niet uit voortgekomen, maar dat komt nog wel. Daar heb ik altijd wat ‘uitbroedtijd’ voor nodig. 😉
Hay dan zie ik je verhalen vanzelf wel verschijnen