Als iemand nou eens die doos opendeed. Maar nee hoor. Ik zit hier opgesloten in het donker, en ik heb geen idee wat zich aan de buitenkant afspeelt. De hele wereld kan wel vergaan zijn, of alles is nog precies zo als het was. Het is fiftyfifty, schat ik. Snuffelend ga ik nog eens langs de naden, maar ik weet al dat er niks nieuws te ontdekken is. Ik voel me ook vreemd. Alsof ik er niet ben, maar toch ook weer wel.
Ik kan beter hier in een hoekje gaan liggen, misschien een dutje doen en een beetje spinnen. Meneer Schrödinger zal me toch wel eens moeten voeren? Ik zal het weten zodra hij deze doos weer open maakt.
« Alleen in het café
Holocaust-grap »
« Alleen in het café Holocaust-grap »
Fictie, Natuur
De waarnemer in superpositie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Alleen in het café Holocaust-grap »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties