Half drie, zaterdagnacht, de telefoon, wreed werd ik uit mijn slaap gewekt. Mijn hart bonkte in mijn borstkas, de jongens zijn thuis, wist ik, vervolgens, een wirwar van gedachten aan onze ouders. Dit allemaal in de luttele seconden voor ik bij de telefoon was. Het lukte me mijn naam eruit te persen, Ria… vervolgens, stilte. Aan de andere kant, werd de verbinding verbroken. In bed, lag ik, nog natrillend, te schelden, onfatsoenlijk, dat iemand het niet eens op kan brengen “sorry” te zeggen. Nu kreeg ik niet eens de kans te zeggen dat het niets hinderde, dat ik blij was, dat ik niet het vreselijke bericht kreeg, dat ik verwacht te krijgen. Blij dat ik vandaag oprecht “GOEDEMORGEN” kan zeggen!
« Schaatsen aan
De ware schaatsenrijder »
« Schaatsen aan De ware schaatsenrijder »
Communicatie
Goedemorgen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Ria of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Schaatsen aan De ware schaatsenrijder »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Recente reacties