Als ik nu nog schaatsen kon, zou ik mijn jas aandoen, muts op, sjaal om en handschoenen aan, om met mijn schaatsen naar de ijsbaan te gaan. Lekker rondjes rijden en iedere keer als ik langs de bankjes kom, na zo’n rondje om, gaat er iets af of uit. En als de lichten dan doven gaan, de schaatsen uit en de schoenen aan, om net zoals vroeger, zonder muts, sjaal en handschoenen naar huis te gaan. Als ik dat dan thuis pas ontdek, weet ik, morgen liggen ze nog op dezelfde plek. Zo ben ik morgen dus verplicht om weer naar de ijsbaan te gaan, zonder muts, sjaal en handschoenen aan.
« Eenzaam…
Voor een paar rotcenten: Mali »
« Eenzaam… Voor een paar rotcenten: Mali »
Communicatie, Mensen
Muts, sjaal en handschoenen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Eenzaam… Voor een paar rotcenten: Mali »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Jolanda, je mag nog 9 woorden schrijven.
Als je de komma’s in deze zin verplaatst, loopt het lekkerder.
En als de lichten dan doven, gaan de schaatsen uit en de schoenen aan, om net zoals vroeger, zonder muts, sjaal en handschoenen naar huis te gaan.
Ik weet niet of je het prettig vind maar er kan nog wat aan genkutseld worden.
De laatste zin loopt ook niet zo lekker; een sjaal doe je om, een muts zet je op, dus aan geldt alleen voor de handschoenen.
Verder vind ik het een sfeervol stukje.
Jollanda, een mooi sfeerbeeld weet je neer te zetten met dit debuut van je op 120w.
Zoals hierboven ook al staat, wanneer je mee wilt dingen mbt het thema, dan moet je stuk precies 120 woorden zijn.
Opmerkingen:
– Als ik nu nog schaatsen kon, zou ik mijn jas aandoen, muts op, sjaal om en handschoenen aan, om met mijn schaatsen naar de ijsbaan te gaan.
Zoals het er staat, lijkt het alsof de ijsbaan gesloten is. Wanneer het de ik is die niet meer schaatsen kan, kun je de zin meer impact geven door zoiets te schrijven:
“Als ik nog schaatsen kon, zou ik nu mijn jas aandoen (…) om naar de ijsbaan te gaan”.
Dat de ik de schaatsen meeneemt, hoeft niet beschreven te worden, dat weet elke lezer zo ook wel. Op die manier kun je woorden overhouden om verderop in het verhaal te gebruiken.
Wanneer je een jeugdherinnering wilt beschrijven, kun je overwegen om van de handschoenen wanten te maken.
Mooi lopend verhaal. Was vast oorspronkelijk een gedicht, net als mijn eigen verhaal IJspret.