Jong, sportief meisje kwam mijn bruidszaak binnen.
Ze zei: “mijn moeder en ik hebben totaal verschillende
smaken wat betreft trouwjaponnen, kan ik eerst alleen
wat japonnen passen en later met moeder terugkomen?”
We wisten meteen wat haar het leukst zou staan;
Pittig jurkje, geen “Sissy-jurk met lange sleep”.
De keus was vlot gemaakt, kort jurkje, klein sleepje vanaf de heup.
Kittig bruidskapje op het hoofd.
Week later: met moeder, voor haar eerst de “Sissy-jurk” geshowd,
’t stond haar voor geen meter, daarna haar eigen keus.
Moeder’s reactie? Keert dochter rug toe, zegt:
“vreselijk, ik wou dat ik niet mee was gekomen!”
Ik wou moeder wel met stoel en al de deur uitschuiven,
en voelde de pijn van haar enige dochter.
Dat ze al binnenkomt met die zin zegt veel. Wat een kreng van een moeder. Ik weet niet of ik mijn mond had kunnen houden.
Zou het mooier zijn als je ‘ze zegt’ anders formuleert?
Show, don’t tell?
Een niet leuk verhaal wordt hier leuk verteld.
Opmerkingen:
Wanneer er sprake is van een dialoog kun je het beste aanhalingstekens gebruiken.
Waar je aanhalingstekens gebruikt zoals bij „Sissy-jurk met lange sleep” moeten de aanhalingstekens steeds aan de bovenkant geplaatst worden.
Na een punt-komma volgt geen hoofdletter.
OOH! ik zie nu pas jullie commentaren op dit stukje.
Sorry Desiree en Ineke, in het begin is me dit compleet ontgaan.
Alsnog bedankt voor de reacties en tips.
vr gr Gerdah
@Gerda, beter laat dan nooit 😉
Je kunt je stukken overigens ook prima bewerken zonder de publicatiedatum te veranderen en de stukken opnieuw online te zetten.
@Frank, dank je.
Dat had ik nog niet in de gaten, ontdekte zojuist op Twitter dat ze als nieuw werden geplaatst. Zal het in de gaten houden bij bewerken.
@gerda; geen probleem.
Ik werd ook even op het verkeerde been gezet toen ik dit stukje herkende. 😉
Tja, ik bemerkte net ook weer dat de datum automatisch op vandaag staat, en als ik het al opnieuw bewerkt heb ben ik de originele datum kwijt.
Iets met (te) korte termijn geheugen of zo 😉