De donkere mantel overvalt me. Nog net zie ik de contouren van een hoog en vierkant gebouw. De regen valt me rauw op mijn dak. Ik zie niets maar hoor van alles: schreeuwende stemmen, gegil in de verte. Dan hoor ik een deur dichtslaan en voel meteen de kou bezit nemen van mijn ledematen. Ik schreeuw: “Waar ben ik?” Er komt geen antwoord. Ik probeer te gaan zitten maar als ik hurk, schuren mijn blote knieën langs kale stenen; een pijnscheut! Tranen vullen mijn gezicht. Een man mag niet huilen dat weet ik ook wel maar ik kan er niets aan de doen. Ik geef alles wat ik heb en lik dan ze dan van mijn gezicht. Ze smaken zout.
« Mijn toekomst
Keuzes »
« Mijn toekomst Keuzes »
Communicatie, Maatschappij, Mensen
de Mantel der Liefde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Mijn toekomst Keuzes »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties