Heel mijn lichaam doet zeer van het leven in deze kleine kille kooi. Onder mij ligt een man te slapen op de tralies. Daaronder ligt een kind te opgerold in de foetushouding. We zitten in kooien van tralies boven, onder en opzij. Achter mij is een betonnen muur waar je met je rug tegenaan kan leunen. De kooien zijn 3 hoog en 20 kooien breed. Iedere dag worden we medisch gecontroleerd en dat is ook het enige uitstapje uit de kooi. We zijn hier opgesloten als een proefdier. Proefmensen. Er worden hier verschillende tests gedaan. Soms keert degene terug in zijn kooi en wordt ziek. Andere keren komt de persoon niet terug. Waar is de rest van de mensheid gebleven?
« Klootjesvolk
Mijn dystopie is mijn utopie »
« Klootjesvolk Mijn dystopie is mijn utopie »
Maatschappij, Mensen
Proefmensen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Klootjesvolk Mijn dystopie is mijn utopie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Op zich goed gedaan, maar voor mijn gevoel heb je wel te veel schrijfhooi op je vork genomen voor die beperkte ruimte van 120 woorden.