Ik neem bijvoorbeeld altijd een biografie van John Lennon mee: maatschappelijk geëngageerd.
Met warm weer draag ik altijd een korte broek en een hemd met korte mouwen: no attitude.
Ik kleed me niet te netjes en laat mijn baard een paar dagen staan: ik ben niet ijdel.
Voor ik ga, oefen ik altijd even mijn onverschillige blik voor de spiegel.
Ik twijfel of ik een zonnebril moet dragen of niet. En welk model?
Ik neem voor de zekerheid een stel mee, we zien nog wel. En de zon moet wel echt schijnen natuurlijk.
Verder ben ik er helemaal klaar voor en kan ik in de wachtkamer van de psychiater laten zien dat er niets met mij aan de hand is.


Grappig. Mensen als u zijn het leukst in mijn praktijk.
Nee, niks mis mee, alleen een komma achter “voor ik ga”. De psychiater zal er nog wel achter komen.
@Lousjekoesje Ik twijfel, maar voor jou een komma toegevoegd. 🙂
Komma? Ach…
Zo menseijk, jouw gedrag 🙂
Menselijk.
John Lennon?! Hmm.. die van Imagine?
“You may say I’m a dreamer
But I’m not the only one”
Juist in de wachtkamer twijfelt men aan u.
Kans is aanwezig dat juist uw psychiater niet twijfelt. Aan u. Als de zon schijnt.
U schrijft uw woorden met 10 gedachten daar achter verborgen.
Wie bent u?
Schitterend!
Prachtig stukje (je zou het ook helemaal aan elkaar kunnen schrijven; de harde return is m.i. niet nodig).
In dit verhaal wilde ik met ‘de harde return’ de stapsgewijze voorbereiding en planning accentueren.
Die harde-return [nog nooit van gehoord] vang ik op door gewoon een lege ruimte tussen de regels te laten. Technisch is dat zonder VORM verlies het mooiste.
Als u niet naar de inhoud kijkt van het verhaal, gewoon om even te proberen, zie het vreemde verspringen van die zinnen, althans, ik zie dat, omdat @Fons een perfecte reactie plaatst.
Ik heb verder gezocht naar “harde-return” en daar zitten heel verstandige/helpende adviezen/inzichten bij die ik zelf niet zou kunnen verzinnen.
Hier heb ik slechts 120w, dus verplaats ik het hele verhaal naar de discussie die @Defrysk op het forum heeft geplaatst.
De ruimte tussen de zinnen geeft mij de mogelijkheid een ritme, zelfs in een reactie, te vormen aan de inhoud.