De tranen rollen over mijn wangen van het lachen. Met de achterkant van mijn hand veeg ik ze weg.
‘Dat hadden jullie niet gedacht hè kinderen?’
De gezichten van het groepje buurtgenootjes voor me zijn ook nat van de tranen.
Nog nooit heb ik zo’n plezier met ze gehad. Het is de allereerste keer. Ik ben die buurman waarbij het leuk is om sneeuwballen tegen het raam te gooien. En belletje lellen natuurlijk. Vooral daar werd ik gek van. Die tijd ligt nu achter ons.
Ik ben een handige knutselaar, al zeg ik het zelf. En creatief in het bedenken van oplossingen.
‘Kijk hier hangt de bus’, wijs ik. ‘En zodra jullie op de bel drukten kwam de pepperspray eruit.’


[…] Schrijf mee! « Pittig spul […]
Ja,ja. Ik ben bezig.
Ha ha ha