Vanmorgen kreeg ik een ‘gevoel’, toen ik las dat een Japanner zijn eigen genitaliën serveerde. En daarna las ik hoe iemand bekneld raakte tussen een ophaalbrug. Nog meer van dat gevoel.
Mijn gedachten dwaalden af naar vroeger, naar de tijd dat de klierigste leerling van de klas steevast met zijn nagels over het krijtbord kraste. Ik ben nu overladen met het gevoel dat nu al de hele dag in mij vast zit. Ik kan het maar niet kwijtraken. Vandaar dat ik het met u deel. Want gedeeld gevoel is half gevoel zullen we maar zeggen.
Als u bereid bent met mij mee te voelen, en aan iets denkt wat u dat gevoel geeft, zal ik me vast weer beter voelen.


Recente reacties