“Je bent gestoord, je bent een psychopaat”, riep hij me achterna. Het waren de laatste messteken in mijn hart, waardoor onze liefde voorgoed eruit wegvloeide. Nu moet ik alleen verder, is de gedachte die me niet meer loslaat. Mijn kat en wat persoonlijke spullen pak ik in. De deur trek ik dicht.
Dagen, weken glijden somber voorbij.
Ineens staat Anne voor mijn deur. Ze pakt me jas en sleept me mee de auto in. Na vijftien minuten zijn we bij de kapper. Eenmaal binnen roept Anne: “Wassen, knippen en geef haar ook maar eens een fris kleurtje.” Twee uur later kijkt een veel knapper spiegelbeeld mij voorzichtig lachend aan.
Dit is stap één in mijn metamorfose. Nu mijn hart nog.
« Rechterlijke luiheid
Lachen »
« Rechterlijke luiheid Lachen »
Liefde, Mensen
Vlijmscherpe woorden
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Rechterlijke luiheid Lachen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Diepe pijn en een eerste begin om de draad weer op te pakken.Heel goed. kort en bondig.
heel kernachtig heel goed