Vroeger speelde ik buiten, toverde verstoppertje een lach op mijn mond. Deze vorm van geluk ben ik verloren met het verjaren van de tijd. Vroeger was alles open en vrij, mocht je zelf kiezen wat je ging doen. Vrijheid werd ingeruild voor structuur. Vroeger was mijn huid zacht en glad, straalde ik met mijn gezicht in de zon. Celdelingen hebben mij verouderd. Vroeger heerste er nog overvloedig vreugde in de straat. Nu is er honger en trekken er soldaten. Vroeger kon ik genieten van het leven, was mijn karakter niet zo zwaarmoedig als nu. Alles wordt verduisterd door deze oorlog. Als ik terug kon in de jaren, zou ik wensen voor een metamorfose van het leven: dat alles hetzelfde bleef.

Recente reacties