Ik ga je zeggen, zal je zeggen dat. Dat gevoel dat ik heb en heb gehad. Ik vertel je, gooi m’n letters voor de leeuwen. Kijk ze dan rennen, vliegen, springen, schreeuwen.
In het holst van de nacht, zoeken de dromen dekking. Een wissel van de wacht, een verhaal bij elke strekking. Een nacht lang lucht tot adem transformeren. En iedere keer weer bij de ochtend retourneren.
Terwijl mijn ogen ontwaken krijg ik zicht, of jij nog wel steeds naast mij ligt…
Wonderschoon. Dit is een voorbeeld van een prachtig stukje schrijven en het zorgvuldig bewaren.
Prachtige proza.