‘Ik begrijp niet dat ik me hier nog over verbaas, het is ook altijd hetzelfde liedje met jou. Ja zeggen, nee doen, ik kan absoluut niet op je bouwen. Vind je het gek dat alles hier in het honderd loopt als we afspreken dat jij dit voor je rekening neemt en er uiteindelijk niets gebeurt? Bevreemd het je nog steeds dat de zaken niet lopen zoals ze zouden moeten lopen en dat onze met moeite binnengehaalde klanten kwaad weglopen. Laten we een ding afspreken, dit is de laatste keer geweest, nog een zo’n geintje en je staat direct op straat.’ Pisnijdig liep hij het kantoortje uit, de deur knalde dicht.
Het verwonderde haar alleen maar, dat doet ie anders nooit!
Recente reacties