Als ouders merkten we dat onze zoon steeds meer zijn eigen weg ging. Hij luisterde niet meer naar ons. Hij nam ons niet meer serieus.
Ik besloot mijn toon jegens hem te wijzigen. Na een lange discussie met mijn vrouw kozen we uiteindelijk voor een voorzichtig verhardende toon.
Vingen we vroeger onze corrigerende gesprekken aan met:
Wil je misschien even naar ons luisteren; dat hebben we nu veranderd in:
Wil je misschien even naar ons luisteren, maar dan ietsje harder.
Ik verwacht dat het goede in die jongen dan als vanzelf zal komen bovendrijven en zijn slechte gewoontes zullen afnemen.
Mijn vrouw en ik zijn trots op onze nieuwe houding jegens onze zoon en zijn vol vertrouwen over de toekomst.


Voorzichtig wegsluipen uit de anti-autoritaire opvoeding? Foei! ;-))