Hij hoort hoe de vaste treden kraken als zijn zoon naar beneden loopt. Het vaste nachtritueel.
Twee stappen van blote voeten op het laminaat, het openen van de deur die niet wordt gesloten. Even is het stil. Hij hoort het geritsel van WC papier. Dit is het moment om zich om te draaien en het dekbed over zich heen te trekken.
Het doortrekken, het openen en sluiten van de deur en dan zeventien stappen. Hij hoort het met gesloten ogen. Het blijft moeilijk om zijn ogen dicht te houden.
“Ik moest naar de WC, papa. Ik ga nu weer naar bed. Weltrusten.”; fluistert hij.
“Kom geef me een kus.”; zegt hij zo slaperig mogelijk.
“Wees je voorzichtig op de trap?”
« Ondertussen in de Hedwigpolder
Siliconenborsten, wat zeg je dan? »
« Ondertussen in de Hedwigpolder Siliconenborsten, wat zeg je dan? »
Familie
Uitkijken (2)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Ondertussen in de Hedwigpolder Siliconenborsten, wat zeg je dan? »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mooi. Subtiel.
Lief.
voor deze weet ik de ‘leuk’ knop wel te vinden : )
Ongeschreven kun je zoveel schrijven.