En zo is de wereld weer anders.
Ik maak het mezelf zo moeilijk door aan mezelf te twijfelen.
Vraag ik me af: doe ik het wel goed.
Want gisteren zei mijn broer nog: jeetje, als dat zó is, klopt het dan wel?
Geloven tegen de verdrukking in.
Ik heb het 30 jaar gedaan. En het bleek niet waterdicht.
Eén keer heb ik voor hem gekozen, na een jaar.
Twee keer heb ik voor hem gekozen, na 6 jaar.
Drie keer heb ik voor hem gekozen, toen de kinderen kwamen.
En toch, moet ik het nu zelf doen.
Twijfel ik aan mezelf.
Maar nu laat een ander me keer op keer zien, dat dat niet nodig is.
Hij houdt van me.


Mooi.