Terwijl mijn ogen luiken,
tuiten lippen een kus.
Gedachten sturen deze
dwarrelend door de zwarte nacht
naar jouw hoofd en rode lippen.
Teder vallen mijn gedachten
in de verte in jouw brein.
Wellicht voel je steels en
vluchtig vlaag langs je lippen.
Even ben ik heel dicht bij je.
Op dat ene moment suprême
denken we liefdevol aan elkaar.
Hoe het zou voelen:
je handen over mijn lichaam;
je vingers door mijn haren;
je borsten tegen mijn rug;
je lippen tegen de mijne;
je billen warm en stevig.
Een streling tintelt mijn wang.
Zo krijg ik mijn kus terug.
Toch zijn we af en toe samen
ondanks afstand; grenzeloos.
Onze liefde is toch zo hopeloos;
de distantie maakt me radeloos.
Recente reacties