Deftig was het niet, mijn eerste honorarium. Terwijl het wel zo klinkt natuurlijk. Nou ja, natuurlijk, natuurlijk was het wel. En ook klinkend. Met klinkende munt. Maar ook pover, heel povertjes. Natuurlijk omdat het plaatsvond op het platte land. Bij een boer om precies te zijn. Een echte boer, een vrek was het. Waarschijnlijk uit pure armoede, die boer. Maar een geluk trof me toentertijd. Ik was niet in loondienst en voor mij was mijn eerste verdienste toch echt wel ereloon. Beter gezegd of liever gezegd, loon mijn eer te na. Aardbeienplukker was ik. Heel jong en nog een beginneling. Een uur moest ik zwoegen voordat ik een kistje vol had geplukt. Acht kistjes geplukt. Voor twee gulden! Een kinderloon!

Recente reacties