Ze zou nu perfect passen in een landschap van de ooit zo grootse Ozymandias. Halverwege haar leven veranderde alles in vergane glorie. In onze jeugdige naïviteit zagen we het aanvankelijk voor nostalgie aan, maar gaandeweg werd steeds duidelijker dat de waanzin haar overtuigend en onherroepelijk had weten te verleiden.
Bij de meeste stervelingen weet waanzin het nooit te winnen van hun clichés, maar zij wist gracieus aan die wolfskuil te ontsnappen.
De eenzame en onafzienbare zandvlaktes in haar ogen reflecteren haar onomkeerbare neergang, maar als je goed kijkt bespeur je nog steeds fonkelingen van haar vroegere grootsheid, als in een magisch lichtspel tussen zomerzon en stromend water.
Onderschat nooit de poëtica van de ondergang en de esthetiek van het verval.
« Sport (3): Wagen
« Sport (3): Wagen
Fictie
Tijd als quantumverstrengeling
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Sport (3): Wagen
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties