Net als de laatste drie dagen zit de raaf weer op mijn balustrade. Vanavond spreidt hij niet beide vleugels uit. Ook zijn gekras klinkt niet zo melodieus als voorheen.
Wat mij beweegt om tegen hem te praten, weet ik ook niet. Ineens hoor ik mezelf vragen: ‘Wat is er raaf?’
De raaf kraakt terug: ‘Ik sta al eeuwen bekend als boodschapper tussen hemel en aarde. De tegenwoordige technologie maakt me vleugellam. Ik word niet meer gehoord. Ik heb een tijdje “AI AI” gekrast, toen vlogen de hagelpatronen rakelings langs me heen. Net niet raak. Ik ben nota bene een beschermde vogel.
De mensheid raadpleegt nu robots. Ik heb bij eentje op de schouder gezeten. Ik heb geen biologische warmte gevoeld.’
« Vleugellam (4): Icarus
« Vleugellam (4): Icarus
Fictie, Maatschappij
Radeloos
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Vleugellam (4): Icarus
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
The Raven – Alan Parson … https://www.youtube.com/watch?v=6vZ15elT7hU&list=RD6vZ15elT7hU&start_radio=1
Dan wordt het tijd voor een andere rare vogel Levja.
Wat te denken van een Hitchcock … kukeleku …!!!
Oh ja, The Birds. Dat vond ik destijds een heel enge film. Misschien maar weer eens kijken.