Ik zie ze als ik aan mijn bureau zit, twee op een foto en eentje geplakt op het pennenpotje. In het keukenkastje staat een mok met hun foto’s erop. Het leukste cadeau dit jaar is het boek dat alleen maar over hen gaat.
Geen wandeling waarin ik niet stiekem spiek of ik er eentje in het wild ontdek. En hoe mijn hart een sprongetje maakt als dat lukt. Even groot is de frustratie trouwens als iemand hem wel ziet, en ik twee tellen later te laat ben.
Laatst voer ik mee op een boot die loom over de rivier gleed. Langs de oever zagen we er zeker vijf, klein en kleurig.
Maar overdaad schaadt niet.
Elke ijsvogel voedt mijn blijdschap.

Ik ben blij met alle geluiden van vogels, laat die lente maar komen!
@Luc: dat is dan wel een klein nadeel, een ijsvogel zingt niet echt…