(gebaseerd op de nummers van het album ‘I need a drummer’, van Aaron & The Dedicated Addicts, enkel op streamingdiensten)
Hier ben ik dan voor de tweede keer, de melancholische buizerd, het eindeloze wachten is voorbij. Nu pas kan ik zien dat ik gevangen zat in het web van een spin, die nu geen trucjes meer kent. Het verandert natuurlijk geen sikkepit als ik je vertel dat we vrienden zouden kunnen zijn zolang jij met vreemden babbelt en ik het lederen jasje van je vriendin draag. Het is natuurlijk geen garantie, want ik blijf immers een zondaar. Hou je dan ook niet langer vast aan mij, want als het fout zou kunnen gaan, zal het vermoedelijk ook fout gaan.


Recente reacties