Het witgekleurde lepeltje dat bij elke verpakking was bijgesloten haal ik zo voor de geest. Jarenlang deed het onder andere dienst als lepeltje om een zachtgekookt ei te eten.
Het opschrift vormde de letters van de merknaam, ik vond het altijd al lekker en nam het graag. Het flesje kon je rustig op kop houden want de vloeistof kwam er slechts langzaam uit. Levertraan van Natterman, het bestaat nog steeds al gebruik ik het al jaren niet meer. Het is in elk geval een anker naar vroeger, iets waar ik met plezier aan terugdenk.
Het tekort aan vitamine D in de wintermaanden om rachites te voorkomen waarvoor het eigenlijk bedoelt is, leeft niet meer als voorheen, tenminste niet bij mij.
Ja … en wat te denken van de eetlepel levertraan van dr. Walfisku. VIM om de twee strepen op de Quick-voetbalschoenen spierwit te houden … en … ja … een oproep … hiero … voor 60 / 70 sentiment.