Een verliefd setje maakt een selfie. Om zichzelf te vereeuwigen op de sociale media: beelden gaan daar minder snel verloren dan de relatie.
Ze doen me denken aan Mees en Panda, uit de verrukkelijke roman ‘Het leven is vurrukkulluk’ van Remco Campert. Een roman die zich grotendeels in een park afspeelt, en laat zien dat het leven helemaal niet zo heerlijk is.
Mijn ooit moderne horloge registreert slechts tussen- en eindtijden in het park, die ik in lijsten noteerde, later in computers. Als tijden uitsluitend oplopen, moet je die niet meer opschrijven, alleen maar laten gaan. En als je zelf niet meer weet welke stappen je zet, wat is de zin er dan van om te tellen, behalve je zegeningen?
« Op die fiets
Het leven is vurrukkulluk (2) »
« Op die fiets Het leven is vurrukkulluk (2) »
Cultuur, Liefde, Maatschappij, Mensen
Het leven is vurrukkulluk (1)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Op die fiets Het leven is vurrukkulluk (2) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
De lange(re) versie is zeer zeker de moeite waard. Compliment.
Ja idd Han, op internet is en blijft alles tot in de eeuwen der eeuwen. (Niet altijd met Ja en amen.) Treffend geconfronteerd en opgeschreven
Geconfronteerd = geconstateerd. Stp-de-tijd
Alice. Dank je wel.
Luc. Dank je voor het compliment, maar het gaat nu om de twee kortere versies.