‘De deur is open.’
‘Dat moet u niet doen tante!’
‘Ach, als Onze-Lieve-Heer me nog steeds niet komt halen, wie dan wel?’
Het ruikt naar boenwas en groene zeep in de gang. Een frisse en nostalgische oudheid, waar het interieur weemoedig mee verjaart. Het Perzisch tapijt waar haar voetenteiltje op staat, is van de Vietnamees van de Albert Cuyp.
‘Waar is de waterkoker, tante?’
‘Waterkoker? De fluitketelstaat staat op het fornuis. Theewater moet gloeiendheet zijn, anders verkalkt alles, zoals mijn hoofd.’
‘Suiker, tante?’
‘Geen idee. Dat zal ik ‘ns aan de dokter vragen – geintje. Twee schepjes.
Godsamme, die kalknagel is niet te knippen. Alleen maar schilfers en schaafsel – hier, neem een knapperig amandelkoekje, jongen.’
‘Uh… nee dank u wel, tante.’
Recente reacties