Het is donker. En het is licht. Door de ramen stroomt warm licht naar buiten. Niet door alle ramen. Door sommige ramen. Warmgeel, soms zelfs oranje. Af en toe ook rood. Rode lampen binnen. En rode gordijnen. Lijkt mij dubbelop, onnodig. Maar ik maak die keuze niet. Ik maak ook niet de keuze voor fel wit. Zou ik nooit doen. Koel en kil. Vooral in een huiskamer. In een flat snap ik het wel. En in een snackbar ook. In de hal kan ik me ook nog voorstellen. Maar niet in een huiskamer. Al helemaal niet zonder gordijn. Heb je niets te verbergen? Wat wil je tonen? Ik zie het niet. Ik begrijp het niet. Ik wil het niet begrijpen.
« Jaren 60: ‘Je suis seul’
Baltsende vuisten »
« Jaren 60: ‘Je suis seul’ Baltsende vuisten »
Mensen
Nachtelijke blik
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Diede of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Jaren 60: ‘Je suis seul’ Baltsende vuisten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Welkom, Diede. Mooi stukje.
De korte zinnen geven een bijzondere sfeer aan je tekst. Opgejaagd, ongeduldig? Ik kan het niet precies zeggen, het raakt me op een of andere manier.