Het inschatten van tijd vind ik een kunst. Met nog tien loze minuten voorafgaand aan een afspraak, overschat ik mezelf door te denken dat ik een bepaald klusje nog nèt even kan doen, voordat ik hier of daar word verwacht. Gaandeweg blijkt dat die tien minuten alleen met enorme haast voldoende zijn, waardoor ik uiteindelijk met het zweet op mijn rug op pad ga. Het weldadige gevoel van ‘alle tijd hebben’ is daarmee als sneeuw voor de zon verdwenen.
“Die zich haast als hij tijd heeft, heeft tijd als hij haast heeft.”
We zouden beter genieten als we de tijd aan onze zijde hebben. We rennen allemaal al zoveel.
Tijd is alles en tijd is niets.
Ik heb het graag.
Tijd is kostbaar zodra het niet meer vanzelfsprekend is. Haast is nooit lekker. Mijn tip…koop een horloge!
Goeie tip Luc. Als ik morgen tijd over heb, wie weet…
Leuk stukje.
*Haastige spoed is zelden goed* En nieuwe klusjes duren volgens mij altijd langer dan je denkt. 10 minuten voor een afspraak zijn zo voorbij. Als ik zenuwachtig ben ga ik dan nog een keer naar de wc. Of ik doe dan een spelletje op de telefoon, maar geen rummicub, want dat duurt ongeveer een kwartier…
Die spreuk in jouw stukje is ook goed, zeg.
Ik moest aan dit liedje denken (als het mag…)
https://www.youtube.com/watch?v=SBQBstzEQTc
En deze:
https://www.youtube.com/watch?v=R7CVGKtvn9o
Alice, tijd… ongrijpbaar, soms te weinig en soms te veel.
Zo hebben we allemaal onze strategie om een stukje tijd te doden (rare uitdrukking trouwens, nu ik het typ), Lousjekoesje. Met spelletjes doen vliegt de tijd.
De 2 liedjes kende ik allebei nog niet. Leuk dat je ze deelt.
Han, ja, dat is misschien ook wel de reden dat het veel beschreven en bezongen is. Veelzijdig in zijn eenvoud van een optelling van seconden.
@Alice: naar mijn ervaring zijn er twee soorten mensen: zij die op tijd komen (al dan niet met het zweet op hun rug), en zij die altijd en eeuwig te laat komen. Daar kan geen horloge tegenop
Ik ben het met je eens Lisette. Ik denk dat we allemaal wel die ene kennis/vriend hebben die steevast te laat komt (en ik kan daar maar niet aan wennen)