‘Hoe bedoel je, het mag niet meer? Het is traditie!’
‘Dat is geen argument. Tradities kunnen ook meegaan met de tijd.’
‘Wat is dit nou weer voor woke gedoe? Ik ga niks veranderen, ze blijven van ons carnaval af!’
‘Rustig nou, Henk. Je kunt toch een kleine aanpassing doen om gezeur te voorkomen?’
‘Dacht het niet. Ze pakken alles van ons af. Maar dit niet!’
‘Het is maar een liedje.’
‘Maar een liedje? Dit is het topnummer van de hele carnavalsperiode.’
‘Je snapt toch wel dat het beledigend is voor mensen met zo’n gordijn?’
‘Nee, het is juist een compliment. Weet je wat ik graag zou willen zijn? Een bloemetjesgordijn!’
‘Sst, niet zo hard, Henk. Straks hoort de buurvrouw je.’


@Inge: ik heb niks met carnaval, al kom ik uit Brabant, maar het ‘Bloemetjesgordijn’ vond ik altijd wel een leuk lied.
Vaak aan het “hossen” geweest op dit nummer tijdens carnaval.
Ja nou pas op! Straks wil de buurvrouw nog een kamerbreed tapijt op haar hoofd! 😂
Hoe klein leed kan uitgroeien tot onoverkomelijk leed. Ik zie het helemaal voor me
Fijne dialoog, Ingrid. Het befaamde lied ‘Bloemetjesgordijn’ mag bijna Nederlands Cultureel Erfgoed worden genoemd.
Goh 10 hartjes, bedankt allemaal.
@Ewald, het is Inge niet Ingrid, maar het is je vergeven 🙂