Toevallig kwam ik mijn toenmalige stagiaires in dezelfde week tegen. De een zit achter de kassa van mijn buurtsuper. Hij was een slimme, maar onmogelijke jongen in zijn stagetijd. Toen hij voor vijfde keer niet kwam opdagen, verdween hij uit mijn zicht. Als kassamedewerker toont hij zich uiterst galant en klantvriendelijk. Maar hij wil hogerop, vertrouwt hij mij toe.
De ander was zo’n model-stagiair. Hij deed al zijn opdrachten met plezier. Ik zag hem al helemaal aan het werk in de jeugdzorg ofzo. Sinds vandaag loopt hij in mijn winkel rond als filiaalhouder. Hij wist toch niet goed wat hij wilde, ging dus maar geld verdienen. Zijn kersverse echtgenote is namelijk zwanger.
Stages zijn geen goede voorspeller voor de toekomst.
« Sollicitatiegesprek
‘Mag ik u wat vragen?’ (1) »
« Sollicitatiegesprek ‘Mag ik u wat vragen?’ (1) »
Column, Maatschappij, Studie & werk
De tijd zal het leren
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Sollicitatiegesprek ‘Mag ik u wat vragen?’ (1) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Als de stage beter begeleid zou worden, zou het zelfs kunnen werken. Velen worden aan hun lot overgelaten, krijgen K-klussen en worden vergeten of zelfs genegeerd. Voor verbetering vatbaar zogezegd. Ze zeggen inderdaad niets over de toekomst.
Zo zie je maar, mensen veranderen. Gemaakte keuzes kunnen na een aantal jaar niet de gedroomde uitkomst geven. Mooi om te zien hoe mensen (jong en oud) meebewegen met de tijden. Ook al is dat niet altijd uit eigen keuze en toch maken ze er iets moois van.
Paar jaar geleden een stagebegeleider bij Karwei in actie gezien en zij heeft mijn hart gestolen: haar stagiaire was een meisje met een lichte verstandelijke beperking. Het geduld wat de begeleider had en daarmee het meisje in haar waarde liet (en groeien) was grandioos.
Lisette. De ander was zo’n model-stagiaire. Hij deed… Dus het moet stagiair zijn.
Hij wist toch niet goed wat hij wilde, ging dus maar geld verdienen. Zijn kersverse echtgenote is namelijk zwanger.
Die beredenering is vaag. Ging hij nu geld verdienen, wist niet wat hij wilde (verleden tijd) of komt het omdat dat zijn echtgenote zwanger is: tegenwoordige tijd.
@Luc: mijn ervaring is juist dat stagebegeleides erg veel moeite deden voor de stagiair(e)s die aan hun zorgen waren toevertrouwd. Maar misschien is dat een vertekend beeld, want ik was in die tijd een van de stagebegeleiders😁
@Alice: wat een mooi voorbeeld!
@Han: klopt, ik husselde wat verhalen door elkaar, en toen werd een stagiaire een stagiair en omgekeerd.
Lisette, mooi stukje. Ik ben wel benieuwd in welke functie jij stagebegeleider was.
*Stage is geen voorspeller voor de toekomst*, dat is een nadenkertje. Niet als je bedoelt dat de stagiair(e) later ook in die functie werkzaam is. Vaak ook wel.
Mijn ervaring is een beetje zoals Luc zegt: het ligt voor een groot deel ook aan de stagebegeleiding, of die zoveel geduld heeft met de stagiair(e) als die nodig heeft. Had iedereen maar zo’n begeleider als bij de Karwei-bij-Alice.
Bij werkgevers geldt hetzelfde, is mijn ervaring.
In die zin kan ik dus zeggen: Stages zijn goede voorspellers voor de toekomst.
Lisette. Ja, dat kan gebeuren. De redenering op het eind klopt echt niet qua logica, zoals ik schreef.
@Lousjekoesje: dankjewel. Ik werkte bij een welzijnsorganisaties waar de tweede stagiair kwam meedraaien. De eerdtegenoemde stagiair kwam vanuit een specisle opleiding voor jongeren die het niet redden binnen het reguliere onderwijs. Ik begeleidde n totaal zo’n 10 jongeren, en had er een toptijd.
Wat een mooie baan, Lisette. (Niks voor mij).
En tijd is zo rekbaar. Kijk maar op de eeuwen terug. Wat heeft de mens geleerd/
@Levja: rekbaar geeft ruimte, fijn beeld!