Ik kan me voorstellen dat de regels om mensen weer in het arbeidsproces terug te laten keren, goed bedoeld zijn. Dat je leidinggevende al na drie ziekmeldingen moet vragen of er meer zit achter die terugkerende griep. Dat ze thuis komen kijken hoe het gaat.
Ik snap dat artsen moeten onderzoeken hoe ziek je bent. En dat het UWV er is om je te helpen.
Maar waarom voelt het dan toch alsof ik jarenlang onder curatele heb gestaan? Waarom stond er in richtlijnen hoe lang mijn ziekte mocht duren? En waarom moest ik later vier sollicitatiebrieven per maand schrijven, omdat ik anders gekort werd op mijn uitkering?
De regels werden controle, controle werd wantrouwen.
Ik werd er nog zieker van.
« De waarde van geld
Koffie met cake »
« De waarde van geld Koffie met cake »
Column, Maatschappij
Verziekt
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« De waarde van geld Koffie met cake »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Triest stukje. Het is jammer dat door misbruik van regelingen, degene die het nodig hebben de dupe worden. In elk geval mooi beschreven.
@Inge: en dit was ruim voor de toeslagenaffaire…
Lisette. Het UWV is er echt niet voor jou. Onder curatele klinkt wel erg zwaar. Goed stukje.
Kijk de eerste regel nog even na: een ‘ik’ te veel.
hoe lang – hoelang
@Han: curatele klinkt zwaar, zo voelde het wel. Dank voor je kritische blik, ik zal het aanpassen.
Lisette, overbodig te zeggen: uiteraard voelt het voor jou zo zwaar als jij het ervaart, hoor!
@Han: dat is helaas waar, dank voor je begrip.
Lisette, het UWV is dé ideale werkgever. Je kunt fout op fout stapelen, en je hoeft nooit weg! Het idee van de instantie is prima, de uitvoering laat te wensen over…
@Luc:ik heb nooit geambieerd om er te gaan werken. Ook zonder fouten is het niet een plek waar ik blij van zou worden.
Dat klinkt als een heel nare tijd Lisette. Veel onbegrip in het traject naar herstel toe. Ik hoop dat deze periode nu achter je ligt en het je goed gaat.
@Alice: dank,en ja, gelukkig wel. Daarom kan ik er nu ook schrijven.
Goed verwoord. Beetje herkenbaar ook helaas.
@Lousjekoesje: dankjewel, en het troost ook wel te weten dat ik niet de enige was/ben.