‘Loopt u maar mee naar de stal.’
‘Scharrelen ze niet lekker buiten?’
‘Met dit weer? Dat zijn ze niet gewend.’
‘Maar… dit zijn kinderen! Met een halsbandje om…’
‘Ja, moet ik ze anders oormerken?’
‘Waar zijn uw dieren?’
‘Weg. Stootten te veel uit. Eén valse geit heb ik nog, zoals op een kinderboerderij.’
‘Maar zo leren die kinderen toch niets van de natuur of het boerenleven?’
‘Ik boer goed – o, pardon.’
‘Waarvoor zijn die laadpalen?’
‘Voor de elektrische bakfietsen. Die ouders komen van heinde en verre.’
‘Heeft het dan nog wel zin? Ik bedoel, hoeveel uur houden ze dan over om te werken?’
‘Geen idee. Als u me wilt excuseren, ik moet nog een hoop luiers naar de mestvaalt brengen.’
« Aan de man
Who let the dog(s) out »
« Aan de man Who let the dog(s) out »
Column, Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Agrarische kinderopvang (1)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Aan de man Who let the dog(s) out »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ja, zelfs in mijn geboortedorp is een kinderopvang bij de boer gevestigd. In Duitsland gaan ze nog een stapje verder, een kita (kinderdagverblijf) in het bos. De kinderen leren daar alles over de natuur…Tja…de resultaten zijn wel..verbluffend. Mooi de absurditeit weergegeven. Grt
Luc. Laat de ouders hun kinderen dat zelf leren. Als ze misschien de tijd vinden…
Haha, grappige draai weer op het nieuws-item.
Grappig, Han. Helaas met kern van waarheid
Louisa, dank je wel. Het is satire, maar…
Lousjekoesje. Dank je.
Heel erg leuk! ‘Ik boer goed-o pardon’
:-))
Alice, dank je wel.