Gedegen analyse, dat is nodig bij het Groninger aardbevingsdossier. Niet zomaar geld uitgeven aan elke plattelander met een scheurtje in de muur. Van frisse lucht is nooit iemand gestorven en is een goede ventilatie niet belangrijk voor een gezond binnenklimaat?
Laten we eerst een rapport schrijven en daarna het rapport van de “onderzoekscommissie commerciële belangen” afwachten.
En blijven ze zeuren? Stel een nieuwe analyse op, waaruit blijkt dat de normen te ruim zijn gedefinieerd.
De toetsingscommissie vergadert pas als nieuwe data beschikbaar is. Vergeet de gebiedsgrootteanalyse niet, die grenzen zijn onmogelijk, veel te uitgestrekt.
We schuiven in de tussentijd de verantwoordelijkheden weg.
De enige analyse die je nu kunt maken is van respectloosheid, harteloosheid, desinteresse en verwaarlozing.
Te ver weg?
Leuk om weer eens van je te horen/lezen Menno! Hopelijk heb je deze vakantie weer volop tijd om de pen te pakken!
Hoewel ik twee ‘aardbevingen’ heb meegemaakt besef ik dat dit in het niet valt in vergelijk met de problematiek in Groningen. Ik gun de mensen het beste, maar ruilen, nee, dank je. Grt.
Het is echt een hoofdpijndossier, ik ben blij dat ik geen analyse hoef te geven.
Ik ben blij dat ik nooit een aardbeving heb meegemaakt. Nee, Groningen is niet ver weg.
Recht uit mijn hart, Menno. Zelf ben ik geboren en getogen Amsterdammer, met van moederskant wortels in Veendam en van grootouderkant in Winschoten en Sappemeer. Verder heb ik nog familie in Stad, in Zuidhorn en in Briltil (300 inwoners).
Voor mij is Groningen niet ver weg en in plaats van analytische analyses maakt de politiek welbewust gebruik van geconstrueerde analyses.
Ik kan me voorstellen dat Groningers inmiddels trillen van woede…
@Menno: fijn je hier weer te lezen, en een hartje omdat je verhaal me uit het hart is gegrepen! Los van waar je ook woont, hoe erg is dit.
Hallo Allemaal. Het heeft even geduurd, was druk met andere schrijfsels.
@allemaal, heb zelf een tijd in Groningen gewoond (geen aardbevingen meegemaakt gelukkig). Wel viel het op dat de afstand van “het westen” naar Groningen groter is, dan andersom.
Nu woon ik in een dorpje bij Deventer, en hier geldt hetzelfde. Vrienden uit de randstad vinden dat ik ver weg woon, terwijl ik in een kleine hups overal kan zijn.
Jammer dat, zelfs in een klein land als Nederland, blijkbaar regionale afstanden worden opgeblazen. Waarschijnlijk door gemakzucht en vooroordelen.
Menno, dat afstandsprobleem doet zich al voor binnen één stad. In de jaren tachtig heb ik in Amsterdam Zuid-Oost gewoond, in dat gedeelte dat de Bijlmer werd / wordt genoemd. Bezoek kreeg ik maar zelden, want de Bijlmer was ‘ver weg.’ Mensen die aan de andere kant van de stad woonden en over een auto beschikten, konden in twintig minuten bij me zijn, met het openbaar vervoer in drie kwartier.