Mijn oom Max was in mijn kindertijd een droomman voor mij. Hij nam me soms mee naar Amsterdam. Hij kende het Waterlooplein en omgeving op zijn duimpje. Een oom met verhalen die hij smakelijk vertelde, later hoorde ik ze ook over hem. Hij droeg vaak een hoed, een man met flair.
‘Je mag wel alles eten, maar niet alles weten’ had door hem bedacht kunnen zijn. Het gleufje tussen neus en lippen schreef hij toe aan de engeltjes. Volgens hem legden zij een wijsvinger op je lip en zongen dan: ‘Ssssst, niets verklappen hoor.’ Dan werd je geboren en was het gleufje veelal gevormd.
Ik hoor hem bulderen vanaf boven: ‘Snotgeultje! Welke snotneus durft dat lieflijke plekje zo te noemen?’
Paolo Conte – Max – Live in Amsterdam ..https://www.youtube.com/watch?v=dSIg58v0Epc
Levja, mijn excuses aan je oom Max. Natuurlijk is het een engelengleufje!
De muziek Paolo Conte, daar heb ik speciale herinneringen aan. De cd die ik van hem heb (met veel minder orkest dan in deze clip) draai ik meerder malen per jaar.
Ha Ewald. Als je mijn oom Max een biertje had gegeven en bitterballen in Amsterdam, dan had hij vast gezegd: ‘Ewald, vergeven! Maar vergeet nooit welke vreugde dat gleufje je kan geven.’
Ik heb mooie herinneringen aan mijn oom Max en ook aan het nummer Max van Paolo Conte. Ik heb hem ooit live gezien in Carré. Of het in 1988 is geweest, durf ik niet met zekerheid te zeggen. Zonder oom Max. Die was met flair misschien wel het podium opgelopen om mee te gaan spelen.
Mooie herinnering aan je oom. Conte had ik ook graag willen zien, maar dat is er niet van gekomen. Wel een tof nummer. Grt.
Levja. Ja, zo’n oom willen we allemaal wel. Is het allemaal non-fictie?
Han, oom Max was zo echt als echt maar kan zijn. Ik heb later het stukje iets aangepast, omdat hij volgens mij zei, dat het filtrum na de geboorte werd gevormd. Uiteraard kan ik dat ook mis hebben, ik weet helaas niet alles meer wat hij allemaal heeft verteld. Ik heb het opgezocht en zag dat het al in de tweede maand van de zwangerschap wordt gevormd. Voordat ik verkeerde voorlichting geef, toch de zin maar naar werkelijkheid omgebouwd.
En ja, ik heb Paolo Conte in Carré zien optreden. Fantastisch.
Levja, het letterlijke is niet zo belangrijk als de herinnering. Dank voor je uitleg.
Graag gedaan, Han. Wat betreft het filtrum vind ik dat toch wel.
Voor de Grieken was dit plekje heel bijzonder. Ook de Talmoed gaf hier een speciale betekenis aan. Ik betreur dan echt dat het hier geen prettig woord heeft meegekregen. Kijk naar dieren, daar heeft hetfiltrum een belangrijke functie. Denk maar aan de natte neus bij een hond.
Ha Luc, ik zie nu pas je reactie, beetje laat, maar beter laat dan nooit.
Ja, oom Max was heel bijzonder. Best jammer dat ik te jong was om zijn verhalen op te schrijven. De eerste brieven die ik aan een man schreef, waren aan mijn Oom Jan (Ome Jan, zeiden wij altijd) die naar Seattle was geëmigreerd. Daar heb ik er gelukkig nog een paar van. Opgestuurd door vrienden van daar toen hij was overleden. Pas had ik het daar nog met een zus over. Dat we hem daar nooit hebben opgezocht. Heel vreemd! Hij kwam wel regelmatig naar Nederland.
Oom Jan speelde best goed trompet en soms ook arcodeon. Muziek zit dus in mijn genen.