Ik ben mordicus tegen. Het mag niet en nooit. Het zesde gebod zegt dat je niemand mag doodslaan, mijn elfde zegt dat slaan hoe dan ook niet mag.
In de opvoeding van mijn kinderen heb ik mij daar ook aan gehouden. Natuurlijk heb ik hen wel eens stevig vastgepakt, of ze onder verbaal geweld bedolven.
Sorry daarvoor.
Toen zag ik de klap van Will Smith: Chris Rock kreeg een ouderwetse oorvijg, een zogezegde draai om zijn oren.
En ik kon zowaar met Will meevoelen. Natuurlijk, hij had beter kunnen blijven zitten en ‘houd je muil’ roepen, of zoiets.
Die ellendige traditie van dat ‘roasten’ ben ik ook meer dan zat.
Het is geen amusement om een ander af te kraken.
Lisette, als ex-katholiek heb je toch prima onthouden wat het zesde gebod is. Hoort er geen E achter ouderwets? De traditie heb ik nooit begrepen…en ook niet bekeken. Grt.
Lisette, twee opmerkingen. In eerste instantie schaterde Will Smith het uit. Tot hij het gezicht van zijn vrouw zag. Over de goede smaak van een grap kun je twisten, maar slaan is verwerpelijk en in dit geval ook geheel onoprecht.
“Het is geen amusement om een ander af te kraken.” Freek de Jonge, Youp van het Hek, Theo Maassen, Brigitte Kaandorp, Hans Teeuwen, Peter Pannekoek, Arjen Lubach, Sanne Wallis de Vries, Soundos el Ahmadi et cetera. Allemaal een beroepsverbod opleggen dan maar?
@Luc: hoe weet jij dat ik me heb uitgeschreven uit de katholieke kerk? Klopt wel, trouwens….
De -e ga ik toevoegen, dank voor je tip!
@Ewald: tussen scherp cabaret en totaal afbranden (op het rooster leggen) vind ik een groot verschil zitten. En een beroepsverbod is niet wat ik voorsta, hoor. Ik geef ook maar een mening.
Wat mij het meest verbaasde, is dat Will Smith eerst voluit lachte. Als ik zijn vrouw was, zou me dat nog meer pijn hebben gedaan.
@Levja: ja, dat verhaal hoorde ik ook. Het blijft televisie, hè, en dus nooit de echte werkelijkheid te snappen.
Kwestie van onthouden van wat er allemaal geschreven wordt, Lisette, het komt dus uit jouw pen. Grt.
@Luc: ha! Ik snap het nu pas, mijn kennis van de 10 geboden, bedoel je. Maar dan kan ik toch ook protestant zijn??
Het is sowieso heel naar dat medemensen (en dat zijn niet cabaretiers, ook ‘gewone mensen) denken zelf beter te worden door een ander naar beneden te halen.
Dat zegt natuurlijk meer over de persoon die zoiets doet of zegt, maar ik kan er niet aan wennen.
@Alice: ik snap je. Ik ben een groot fan van cabaretiers die op het scherpst van de snede opereren, maar sommigen gaan daar overheen. Waar die grens ligt, is voor iedereen verschillend.
Lisette. Over smaak valt te twisten. Ik heb mijn voorkeur voor bepaalde (scherpe) cabaretiers, maar ‘roast’ vind ik walgelijk. Typisch weer overgewaaid uit het ‘mooie’ Amerika. Slechte, maar ronduit schofterige opmerkingen die ik geen grappen kan noemen.
@Han: helemaal mee eens
Veel reacties op dit stukje en slechts één hartje gegeven. Lijkt me niet terecht en daarom alsnog een van mij.
@Ewald: het gaat me niet om de rechtvaardigheid van het aantal hartjes hoor, maar ik vind je gebaar wel lief.
Ik verheug me altijd op de discussies naar aanleiding van m’n stukjes, da’s de beste waardering, vind ik
Goed gezegd en geschreven, Lisette. Ik ken de 120W site van voor de hartjes en erna. Mijn hart gaat nog altijd uit naar de tijd ervoor. Uitermate leerzaam. Tja, en toen kwam het voor mij vermaledijde algoritme en ik hoef vast niet uit te leggen dat dit niet mijn ‘ding’ was en is.
Zo jammer, dat een prachtig stukje ‘Melkgeld’ van Han Maas nauwelijks aandacht krijgt en misschien niet eens gelezen wordt.
De klap van Will Smith is wereldnieuws. Tja, wil de mens toch de sensatie boven schoonheid?
@Levja: het blijft geen wedstrijd voor mij, hartjes of niet, sensatie of schoonheid, het gaat mij om de honderdtwintig woorden die uit mijn pen vloeien.
Levja. Voor- en willekeur in een vreemd systeem. Ik heb er dikwijls over geschreven. Als mijn stukjes worden overgeslagen… laat maar.
Lisette, Levja, Han. Ik denk dat álle stukjes worden gelezen. Ikzelf doe dat in ieder geval wel. Aan de titel kun je immers niet zien waar het stukje over gaat. Vooral taalkundige kwaliteit en/of wat een stukje losmaakt en teweegbrengt bewegen mij ertoe een hartje te geven. Zogenaamde tranentrekkers spreken mij over het algemeen niet direct aan, maar dat is een persoonlijke smaakkwestie.
Toen ik hier nog ‘meedeed’ heb ik dikwijls bepleit het vermaledijde hartjesgebeuren af te schaffen. Ook bij een ‘concurrerende’ website als Schrijverspunt stuit de koehandel in waarderingssterren me tegen de borst. Schrijven doe ik dagelijks, maar zelden nog op schrijfwebsites.
Op 120w valt me op dat sommige mensen geen hartjes meer uitdelen, maar ze wel graag ontvangen.
Ik ben het met Ewald eens en lees alle stukjes. Soms echter kan ik er niets mee en volsta ik met dat ik het gelezen heb of geef een hartje. Ook met Levja kan ik het eens zijn, het is een fantastische leerschool! Ik zie het voornamelijk als een opstap naar meer. (wat, laat zich nog…ontwikkelen) Het wedstrijdelement is prima, de manier waarop, tja, dat is een gegeven. Ik ga in elk geval gewoon door omdat ik het erg leuk vind en ik hoop velen met mij. Grt.