Een doordeweekse dag. Het bijzondere eraan is dat het niet grijs is, de zon schijnt. De straten zijn opgedroogd, evenals de alcoholist die om een muntje vraagt.
Een jongen staat voor de supermarkt wat op zijn gitaar te pingelen, om ’s avonds op een vaste plek bij zijn dealer zijn verslaving op peil te houden. Iedereen ziet hem, maar niemand kijkt en de wijkagent altijd de verkeerde kant op.
Een aantrekkelijke vrouw loopt over het pleintje. Zien ook een paar jongens. Ze fluiten haar na, maken seksistische opmerkingen, sissen en klakken met hun tong. Iedereen ziet het, niemand kijkt.
De vrouw zegt niets, weet niet waar ze kijken moet en loopt door. De jongens benoemen heet stigmatiseren. Kijk liever weg.
« Verleiding
Spreken is goud »
« Verleiding Spreken is goud »
Maatschappij, Mensen
Horen, zien en wegkijken
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Verleiding Spreken is goud »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Klinkt me als een gewone woensdag in de grote stad, Han. Waarheidsgetrouw…
Luc, die kant lijkt het wel op te gaan.