Ik was nog een kind toen het drama zich voltrok. Mijn hele familie werd wakker van het kabaal van de opbollende, en later exploderende golfplaten, waarmee het dak bedekt was. Iedereen was buiten te vinden behalve ik, ik sliep gewoon door. De brandweer had moeite om de brand te blussen omdat een omstander zijn auto kennelijk bovenop het putdeksel van de brandkraan geparkeerd had.
Onze achterbuurman zag zijn bedrijf in vlammen opgaan. Een van de twee schuren met vijftigduizend stuks pluimvee werd nagenoeg verwoest. Een dag later ving ik met mijn oudere broers nog enkele verbrandde kippen die dit avontuur overleefd hadden. Inmiddels is veel veranderd, één ding niet, ik slaap nog steeds prima, ook door alle mogelijke herrie heen.
Recente reacties