‘Nee, ik spreek geen waardeoordeel uit. Het enige wat ik zeg, is dat ik het wel begrijp.’
‘Hoeveel kunt u hier kwijt?’
‘Kwijt is een triest woord, want dat zijn ze zichzelf, hè. Of de kinderen. Vergeten ze gewoon uit de crèche of opvang te halen – wilt u zachtjes doen? ze hebben rust nodig. Burn-out, vrijwel ieder exemplaar. Of ze zijn hyper, dat is nog erger.’
‘Hoe komt dat?’
‘Tja, wat denkt u? Niet onderdoen voor de ander, zeggen dat je het allemaal wel aankunt. En om parttime wordt gelachen.’
‘Het is wel een mooi complex hier in de bossen.’
‘Kijk… daar gaat er een. Ziet u haar?’
‘In die bloemetjesjurk?’
‘Ja.’
‘Dat is wel heel ouderwets.’
‘Zal wel moeten…’
« Rolverdeling
Afscheid »
« Rolverdeling Afscheid »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Het moedercomplex
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Rolverdeling Afscheid »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Terug naar minder jachtige tijden, helemaal zo gek nog niet Han. Want jezelf te zijn voorbij gelopen is niet fijn, kan ik uit ervaring zeggen… Mijn ‘moedercomplex’ was gelukkig hier gevestigd, in mijn thuis (met op zomerdagen inderdaad een bloemetjesjurk).
Alice. Die jurk staat je ongetwijfeld goed!
Meer is niet altijd meer maar minder kan best meer zijn. Leuk om te lezen. Grt.