Iedereen heeft het druk…werk,gezin, hobby’s,sporten.Dan is daar ook nog het verenigingsleven.
Onmisbaar zijn voor veel clubs de vrijwilligers,zonder deze mensen is er geen bestaan.
Hoe kom je aan deze lieve mensen die wekelijks klaarstaan om kinderen te laten voetballen,het kopje koffie verzorgen voor de oudere…
Hiervoor moet je gebruik maken van je netwerken.
Ik vergelijk het altijd met een visvijver,je moet uitwijken naar een andere vijver om nieuwe mensen te benaderen want je eigen kringetje wordt al snel te klein. Je hebt vrijwilligers die op meerdere fronten actief zijn en andere kijken liever van de zijlijn toe om commentaar te leveren dan de handen uit de mouwen te steken.
Het mooie van vrijwilligerswerk is dankbaarheid.
Daar doe je het voor.
« de ene en de andere schrijfsite
De nette netwerker »
« de ene en de andere schrijfsite De nette netwerker »
Maatschappij, Mensen
De visvijver.
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Susanne of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« de ene en de andere schrijfsite De nette netwerker »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Sandra, mooi stukje.
Let op de interpunctie: na een komma, punt et cetera volgt een spatie.
oudere… – ouderen…
andere kijken liever – anderen kijken liever. In beide gevallen gaat het over mensen dus komt er een n achter.
Han, dank je voor de tips..
Ik heb ook altijd een spatie gedaan omdat ik ook dacht dat dit moest.
Onlangs zei iemand dat dit niet hoefde…
Dus volgende keer weer netjes de spatie.
Sandra, niet te veel naar anderen luisteren, luister maar naar mij, haha!
Ha ha, oke Han ik zal het onthouden.
Susanne, ik noemde je Sandra. Sorry, Susanne, uh… Sandra?
Han, het is geen mysterie…zie: bekentenis van eerder deze week.
@Susanne: ooit zei een wijze man tegen me dat het ook maar een afspraak is dat vrijwilligerswerk niet betaald wordt, en daardoor minder belangrijk zou zijn. Ik ben mezelf serieuzer gaan nemen, ook al ben ik alleen ‘maar’ als vrijwilligster aan het werk.