‘Een glas heet water met een theezakje voor drie euro? Ik ben toch niet mesjogge.’
‘Ach, Sal…’
‘Waarom zou ik eerdaags op een terras gaan zitten? Alsof het een eerste levensbehoefte is, zoals rare Arie dat van zijn sportschool vindt. Bijgoochem. Z’n handel is gewoon versjteerd. Zie je mij in een sportschool? Ik peiger gelijk af.
Knevel en Van der Staaij willen kerken met maximaal dertig mensen en eenrichtingsverkeer. Wat een witz: er komt geen hond en eenrichtingsverkeer is het daar altijd al geweest.
Ik train vanavond in de stoel van Saar mijn pols met een hassebassie. Ze rookte mentholsigaretten. Mag niet meer verkocht worden. Ik heb nog één pakje; dan denk ik weer even aan haar.
Zal ik leven.’
« De koning, de nar en het terras
polkadots »
« De koning, de nar en het terras polkadots »
Communicatie, Cultuur, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Sal en rare Arie
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« De koning, de nar en het terras polkadots »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Dit stukje verwart me te zeer. Zeker omdat er fictie bijstaat.
Is dit satire?
@Levja. Hoe een oudere man tegen deze tijd aankijkt en terugdenkt aan zijn vrouw.